De Giraffe

Giraffe
(Giraffa camelopardalis)

Hoogte: 4 of 5 meter, heel soms tot 6 meter
Gewicht: 500 tot 1000 kilogram
Verspreiding: Afrikaanse savannes, vooral in parken
Dieet: Bladeren, vruchten en knoppen
Bedreigd? Nee, sommige ondersoorten wel

02 LS22 Giraffe 2000px wm

Heel bekend

Bijna iedereen heeft wel van de Giraffe gehoord – het is ook wel moeilijk om over de hoogste diersoort ter wereld heen te kijken! Met hun lange nek en steltbenen, en bovendien een tong van 20 centimeter, kunnen ze bladeren opeten waar andere dieren niet bij komen. Hoewel alle giraffen groot zijn (zelfs een baby is al langer dan een mens) zijn de mannetjes wat groter en zwaarder dan de vrouwtjes: dames hebben een kophoogte van zo’n vier meter, terwijl de mannen een meter hoger komen. De langste giraf ter wereld was een Masaigiraffe genaamd George: hij woonde in een dierentuin in Londen, en zijn hoorntjes raakten bijna het 6,1 meter hoge plafond!

Als je veel Giraffen bekijkt zal je misschien opvallen dat sommige er anders uit zien dan andere; de een is oranje, de ander geel, hier zijn de vlekken groot en strak, daar klein en gerafeld. Soms zijn de verschillen zo groot, dat het bijna een andere diersoort lijkt! En eigenlijk is dit ook wel een klein beetje het geval. Er is maar één Giraffe op de wereld, maar deze ene soort heeft wel veel ondersoorten. Dit is iets heel interessants; het betekent namelijk dat een groep dieren net even anders is dan de rest, maar niet zo anders dat het een verschillende diersoort is.

Taxonomie

Dit heeft te maken met taxonomie, de wetenschap van soorten indelen en namen geven. Deze namen zijn niet in het Nederlands of Engels, maar in het Latijns! Elke plant en elk dier op aarde heeft zo’n wetenschappelijke naam die bestaat uit twee delen – een beetje als een voor- en achternaam. Als voorbeeld: de wetenschappelijke naam van de Roodborst van vorige keer: Erithacus rubecula. Erithacus is zijn achternaam: er zijn namelijk verschillende roodborstjes die ook een wetenschappelijke naam hebben die begint met Erithacus. Rubecula is de voornaam; die hoort bij de soort, want alléén het Roodborstje heet Erithacus rubecula. Als een dier een ondersoort is, dan krijgt hij nog een derde naam om aan te geven dat hij nog wel bij de soort hoort, maar toch een beetje anders is. Sommige dieren hebben helemaal geen ondersoorten, andere een paar: de Giraffe heeft er maar liefst negen! Drie hiervan staan op de tekening:

Op de tekening

Helemaal links loopt een groot Thornicrofts giraffe (Giraffe camelopardalis thornicrofti) mannetje. Hij is heel wat langer dan de vrouwtjes die voor hem lopen en aan zijn wijze, gekromde gezicht te zien is hij ook een stuk ouder. Deze ondersoort komt nergens in gevangenschap voor en dat is jammer, want Thornicrofts giraffes komen maar in één wildpark voor in de hele wereld, in oost-Zambia. Je kan ze herkennen aan hun rafelige, kleine vlekjes en oranje benen. Vrouwtjes hebben oranjebruine vlekken, maar zoals je kan zien worden ze bij oude mannetjes helemaal zwart.

In het midden lopen twee Somalische giraffen (Giraffe camelopardalis reticulata). Ze worden ook wel Netgiraffe genoemd, vanwege het netvormige vlekkenpatroon. Zeker het dier aan de rechterkant ziet eruit alsof hij bruin is, met een wit net over zijn vel gespannen. Dit is misschien wel de meest bekende en meest voorkomende ondersoort van giraffen en met zo veel dieren is er ook binnen de ondersoort nog een boel verschil te zien. De twee dames hier hebben mooie oranje vlekken, maar die kunnen ook leverkleurig zijn, of zelfs bijna zwart bij hele oude mannetjes. Normaal gesproken worden de vlekken minder op de buik, zoals bij de linker giraffe, maar sommige dieren zijn zo donker gekleurd  dat ook hun buik helemaal gevlekt is, zoals de rechter. Bij een licht dier stoppen de vlekken bij de knieën, bij een donker dier kunnen ze doorlopen tot aan de hoeven.

De Peraltagiraffe of Tsjaadgiraffe (Giraffe camelopardalis peralta) is de lichtste, en één van de meest bedreigde giraffenondersoorten. Ze wonen in de woestijnen en steppes heel dicht onder de Sahara, in West-Afrika. Om wat beter bij de lichte achtergrond van het woestijnzand te passen zijn zij zelf ook heel mooi licht goudbruin geworden, met een spierwitte buik en helemaal witte benen vanaf de knieën. Ze hebben ook het fijnste snoetje, en de dunste hoorntjes van alle Giraffen.