Hoofdstuk 10

Deel  10: Voorjaarskriebels en het Ezel-ei

Robin en Jeroen waren aan het springen op de trampoline in de tuin bij Jeroen. De zon scheen.
“Het is ‘rokjesdag’!!” had de moeder van Jeroen geroepen.
Ze was vervolgens in een wapperend rokje met daaronder 2 bijna lichtgevende witte benen op de fiets gestapt, richting supermarkt met haar dikke buik. Jeroen kreeg een broertje of zusje. Dat zou niet lang meer duren.
De moeder van Jeroen had uitgelegd dat ‘rokjesdag’ de eerste dag is dat het echt voorjaarsweer is, waardoor je lekker naar buiten kunt. Zonder legging onder je rokje bijvoorbeeld. En zonder een moeder die je achterna gilt dat je kou kunt vatten.
Heerlijk, het was voorjaar!
Maar op een trampoline: dat is niet echt handig in je rokje.  Robin hield haar legging nog even lekker aan.

Om en om sprongen ze. Daardoor vlogen ze knetterhoog de lucht in.
“Gek gevoel in je buik hè!” riep Jeroen.
Dat had Robin ook. Ze riep: “Jaaaaaa, een soort vlinders in mijn buik!”
Jeroen sprong van de trampoline af en vroeg, terwijl hij Robin grinnikend aan keek: ”Ben jij verliefd op mij?!”
“Op jou?! Doe normaal! Je bent mijn buurjongen!! Woehaha” Terwijl Robin het zei moest ze verschrikkelijk hard lachen. Die Jeroen. Ze vond ‘m harstikke aardig, maar verliefd, neeeeeeeee.
Jeroen stond er een beetje beteuterd bij.
tortelduifjes
“Maar Jeroen, kijk: die duiven daar wel!” Robin wees naar twee duiven. Ze vlogen af en aan. Die duiven hadden het flink te pakken, dat zag je zo. ”Kijk, ze zijn hun nestje aan het bouwen. Echte tortelduifjes!” riep Robin die nogal veel verstand van dieren had.
Jeroen rende naar het koolmees-kastje achterin de tuin. Bingo! Een verliefde koolmees zat takjes te schikken voor een nest. En in de laurierstruik was een mus zich heel erg aan-tip-legt-een-ei het uitsloven voor een andere mus: borst naar voren, twiettwiet, dat kon niet lang meer duren. Dat zag je zo.

“Tik, mijn roodborstje, is er vroeg bij, wist je dat? Ze heeft als allereerste een ei gelegd dit jaar” zei Robin.

 

“En Sam, hoe is het daar eigenlijk mee? Heeft die al verkering?” vroeg Jeroen lachend.
Sam was het ezeltje van Robin. “ik denk dat Sam niets liever zou willen dan een nest bouwen. En dan een ezel-ei leggen. Maar ja… bij ezels werkt het allemaal net even anders. Bovendien is Sam een mannetje en…” kletste Robin. “Jajaja, ik ben niet gek” riep Jeroen.
“Mijn moeder heeft weer een baby in haar buik. Die zou heel graag willen dat ‘t gewoon een ei zou zijn waar ze af en toe even vanaf kon, denk ik… ze puft en zucht de hele dag dat ‘t zo zwaar is!” Dat leek Robin ook heel handig: gewoon als mens af en toe je ei, met baby, onder een hete lamp leggen. En dan bijvoorbeeld lekker trampoline springen. Dat kon Jeroen’s moeder nu niet.

Die Sam… een ezel ei leggen zou ‘m nooit lukken, maar zou het niet leuk zijn als ze een ezel-vriendinnetje voor ‘m vonden?
Ze besprak het met Jeroen.vriendinnetje-voor-ezel-sam

Zo kwam het dat Sam een blind date had met de ezel van de kinderboerderij. Met succes: knetterverliefd! En dat Robin en Jeroen hun eigen relatiebureautje voor knuffels begonnen. Ze noemden het Lovestation22. Iedereen werd gekoppeld en de voorjaarskriebels deden de rest: allemaal verliefd! Robin bedacht dat ‘t eigenlijk allemaal heel erg easy de peasy is als het gaat om het redden van de wereld: zullen we gewoon een beetje lief voor elkaar zijn?

Voor wie wil jij (een beetje) lief zijn? Stuur een mail naar: info@lovestation22.com met de naam van diegene en vertel ons waarom. Het mooiste verhaal belonen we met de enige echte Sam knuffel!