Hoofdstuk 4

Deel 4: Dierentaal, dat spreken we allemaal

04 FI boomhut-site

Het was zondagmiddag. De papa’s en mama’s van Robin en Jeroen zaten met een drankje op het terras. Robin en Jeroen zaten in Jeroen’s boomhut.

Met de I pad van papa. Dat mocht, een uurtje per dag. Maar met een beetje rekken – daar was Robin heel goed in -werd dat 1,5 uur. Bovendien vergat papa vaak de eierwekker te zetten en dan smokkelde Robin er zo een half uur bij.

Normaal gesproken speelden ze van die bouwspelletjes. Maar nu waren ze aan het zoeken. Naar een vertaal-app.

Op school had de juf verteld dat je op die I pad niet alleen maar spelletjes kon doen, maar dat je er bijvoorbeeld ook 04 Boomhutgereedschap-sitejezelf een ‘vreemde taal’ mee kon leren. Best handig, want op de radio, die Robin van opa had gekregen, hoorde ze iets over ‘Lovestation22’. Klonk goed, het was iets met ‘liefde’ maar verder?

Daar zou zo’n vreemde-taal-vertaal-app misschien mee kunnen helpen!

“Wat is eigenlijk een ‘vreemde taal’?” zei Robin, “Chinees? Dat zou voor de Chinezen toch hartstikke beledigend zijn, als wij die taal ‘vreemd’ zouden noemen!” Jeroen knikte, Robin had helemaal gelijk. “Of Italiaans?” riep Robin, “da’s voor mensen in Italië toch heel normaal?” “Si Si!” riep Jeroen, wat ‘ja’ betekent. Dat wist Jeroen natuurlijk omdat hij vorige vakantie naar Italië was geweest. Daar had Jeroen nog een foto van laten zien: een foto van een scheve toren waarvan het dan leek alsof Jeroen ‘m recht duwde.

Tja, wat was dat: een ‘vreemde taal’?

Het lag er maar wat je vreemd vindt. Robin wist dat de moeder van Jeroen haar ‘een beetje vreemd’ vond. Omdat ze met dieren praatte. Dat vond Jeroen eerst ook behoorlijk vreemd en best stom. Maar dat was nu anders. Jeroen was namelijk in training. Bij Robin. Om ook met dieren te kunnen praten.

“Dierentaal, da’s voor de meeste mensen natuurlijk wel vreemd” had Jeroen geroepen.

“Maar niet voor ons”, lachte Robin,”daar hebben we geen vertaal-app voor nodig!” Dat wist Jeroen nog niet zo zeker. Het leek hem eigenlijk wel heel erg handig. Robin had altijd al met dieren kunnen praten. Met Tik, het roodborstje kon ze eindeloos kletsen over van alles en nog wat. En met Sam, die wist precies wanneer Robin hem nodig had. Daar hoefden ze niet eens met elkaar voor te praten. Beneden in de tuin balkte ezeltje Sam dat hij zin had in iets “lekkers”.

“Ja Sam, we komen zo” riep Robin.

04 Vogels-site“Weet je wat het mooie is aan dierentaal?” Robin vroeg het, maar eigenlijk was het geen vraag.
“Je hebt helemaal geen woorden nodig om elkaar te begrijpen. Kijk maar eens naar de trekvogels…” Robin sprong op, spreidde haar armen als een vogel en riep “die trekvogels zeggen niks. Opeens vertrekken ze. En dan vliegen ze in de prachtigste vormen naar een lekker warm land. Zonder tomtom. Zonder ruzie bij het kaartlezen. Gewoon op gevoel… maar Jeroen, dat is het!!”

Jeroen snapte niet helemaal wat Robin bedoelde.

“Jeroehoen! We hebben weer tip om de wereld te redden gevonden… de mensen moeten meer naar hun gevoel luisteren en daarmee praten… dierentaal!”

Jeroen zei niks.
“Jeroehoen?! Waarom zeg je niks?!”04 IJsje-site
Robin keek ‘m fronsend aan.
Jeroen zei lachend, terwijl hij keek alsof ie diep teleurgesteld was: “ik dacht: jij begrijpt me ook als ik niks zeg… maar nee dus. Jammer zeg. Maar ik zei dus – in dierentaal – dat ik hele erge zin in een ijsje heb. Jij ook?”

“Jaha, ik ook…” Robin moest wel lachen “…en op die dierentaal van jou moeten we nog maar even oefenen” riep ze.

En zo kwam het dat Jeroen en Robin een lekker relaxte zondagmiddag hadden, dat ‘zitten op een schermpje’ soms best goed is en dat Robin weer een nieuwe tip vond om de wereld te redden.

Heb jij ook een tip om de wereld te redden?  Mail dan je idee naar info@lovestation22.com  en maak kans op een échte Sam!

04 boomhut-site

Verhaal: Madelijne Kool * Illustraties: Wanda van Dijk