Hoofdstuk 9

Deel 9: Doe mij maar een broodje zeehond

Het was avond. Buiten was het ijskoud. Papa riep “dat het ijsberenweer” was. Hij had, “om lekker in de sfeer te komen”, een grote pan met erwtensoep gemaakt.

09 mmm snert

Robin zat met een vol bord voor haar neus. Papa was allang klaar.

Mama had via Skype meegegeten. Als het even kon deden ze dat zo, mama was voor haar werk in Afrika.

Rond etenstijd zette Robin altijd de laptop op de plek waar mama zat als ze thuis was. Zo was ze er toch een beetje bij. Vaak was dat best gezellig. Maar nu even niet.

Papa en mama – via het scherm – zaten Robin aan te kijken.

“Robin, kom op, neem nou een hap,” zuchtte papa.

Robin keek met een sombere blik naar de groene derrie voor haar. In het midden dreven plakjes worst. Huuuuuh.09 Robin wil geen snert 2

“Robin, die kinderen hier in Afrika zouden er heel wat voor over hebben om dat heerlijke bord erwtensoep op te kunnen eten. Ik ook trouwens.” riep mama.

Robin zuchtte diep en duwde het bord van zich af. Waarom riepen grote mensen altijd van die dingen die er helemaal niks mee te maken hadden en waardoor je dan een rotgevoel kreeg?!

“Het is gewoon vies! Stuur het maar op naar Afrika als ze het daar zo lekker vinden!” schreeuwde Robin. Ze sprong van haar stoel en rende naar haar kamer.

“Robin!!” riep papa boos, “terugkomen”. Mama riep 2 seconden later hetzelfde.

Robin hoorde aan hun stemmen dat het misschien niet zo’n goed idee was geweest om dat te roepen over Afrika. Dat voelde ze zelf natuurlijk ook wel.

Ze liep terug naar beneden en ging mokkend terug op haar stoel zitten.

“Sorry” zei ze zacht. “Dat van dat opsturen naar Afrika had ik niet moeten zeggen. Maar ik vind het gewoon niet lekker.”

“Ok. Maar je moet ‘t wel even proberen” zei papa. “… dan maak ik morgen iets wat jij heel erg lekker vindt.

“Beloofd?” vroeg Robin.

“Beloofd!” zei papa.

Robin nam een hap van de erwtensoep. Eigenlijk viel het best mee.09 Robin wil geen snert 1

“Lekker? “ vroeg papa.

“Best wel”.

“Maar je hebt een beetje gelijk, ’t is geen ijsberenmaaltijd…” zei papa.

“Nee,” zei Robin, “dan zouden we uit een wak in het ijs een zeehond moeten vissen om op te eten, haha… bleeeeeh.”

Robin wist superveel van dieren.”…wist je, pap, dat ijsberen heel erg houden van zeehonden?

“Ik vind het een goed idee van die ijsbeer!” riep papa en hij stond op.”Ik maak er een broodje zeehond bij.”

“Pap, doe niet zo gek! Dat kan helemaal niet!”

“Moet jij eens opletten!” zei papa lachend. Hij liep de keuken in en riep: “je hebt toch Engels op school? Wat betekent een broodje ‘hot dog’?

Robin keek naar mama op de laptop. Ze snapten niet wat papa van plan was.

Even laten kwam papa terug met een schaal vol… ‘broodjes zeehond’.09 luierende zeehonden

“Alsjeblieft kleine ijsbeer: speciaal voor jou bij de erwtensoep: een ‘broodje seadog’… een soort hotdog… die ‘sea’ moet je er een beetje bij denken” En hij maakte het geluid van een hoestende zeehond.

Robin en mama moesten er hard om lachen.

En zo kwam het dat toch nog gezellig aan tafel werd. Er werd gelachen, gekletst, lekker gegeten. Een soort LoveStation zeg maar, gewoon thuis.

Robin bedacht dat je soms gewoon maar dingen moet proberen die eerst niet lekker of leuk lijken en dat ze dan best mee kunnen vallen.

Ze had gelijk weer een tip voor haar verzameling Tips Om De Wereld Te Redden: niet door iets te proeven met eten  – ook handig en lekker! – maar door bijvoorbeeld gewoon eens met iemand te praten die je eerst niet zo leuk lijkt.

Wie weet valt het mee!  Ga jij het ook eens proberen? Succes!

En als je het leuk vindt: laat ons weten hoe het ging! Mail je verhaal naar info@lovestation22.com, dan maak je kans op een echte Sam de knuffelezel!

Meer weten over zeehonden? Lees dan snel de blog van Namu.

09 zeehond